مأمور ساخت و حكومت بلخ تعلق بميرزا قيدو ولد ميرزا پير محمد گرفته رايات عاليات بجانب دار السلطنهء هراة معاودت فرمود و پير على تاز نوبت ديگر لشگرى فراهم كشيده بحدود قبة الاسلام خراميد اما از صدمات سپاه ظفر انجام منهزم گرديد و در اثنا گريز جمعى از كلانتران ملازمانش با هم گفتند كه تا اين كل نمك به حرام سردار ما خواهد بود بواسطه كثرت ايوار و شبگير و مخالفت با اصحاب تاج و سرير تفرقه و تشويش بما خواهد رسيد آنگاه باتفاق سر آن سردفتر اهل شقاق را از بدن جدا ساخته بدار السلطنة هراة فرستادند و خلايق را از انواع تفرقه و پريشانى نجات دادند . ذكر رفتن حضرت خاقانى بجانب جرجان كرت ثانى و بيان مخالفت امير جهانملك بسبب كفايت خواجه غياث الدين سالار سمنانى در آن اوان كه موكب نصرت‌نشان حضرت خاقانى سعيد از قبة الاسلام بلخ قرين نصرت و تائيد بدار السلطنة هراة رسيد قاصدى از نزد ميرزا الغ بيك آمده بموقف عرض رسانيد كه بيرك پادشاه جمعى كثير از اوباش جونى قربانى و از ارازل توكل درهم كشيده بمازندران شتافته است و شمس الدين على جمشيد قارن كه كوتوال قلعهء استرآباد است در مضيق ضرر و معرض خطر افتاده بنابر آن خاقان عالى مكان ابو الفتح ابراهيم سلطان را در دار السلطنهء هراة بحكومت بگذاشت و در هيجدهم جمادى الاخرى سنهء عشر و ثمانمائه رايت ظفر آيت بجانب جرجان برافراشت و در منزل طرق امير شاه ملك بعز بساط بوس رسيده در جرجان ميرزا الغ بيك گوركان شرف ملازمت دريافت و پيشكش كشيد و چون موضع خواجه قنبر از سعادت وصول چتر نصرت اثر غيرت فلك اخضر شد ابو مسلم ولد - اوچ قرا از مازندران آمده عرضه داشت كه بيرك پادشاه از استماع توجه موكب ظفر پناه قدم در راه فرار نهاده بجانب رستمدار بيرون رفت آنگاه خاقان عاليجاه بدار الفتح استرآباد خراميد و آن زمستان در مازندران قشلاق فرمود و سيد عز الدين هزار جريبى بآستان اقبال آشيان شتافته التفات بسيار يافت و خطهء دامغان سيورغال آن سيد ستوده خصال شد و ايالت مملكت استرآباد تعلق باميرزاده الغ بيك گرفت و عنان جهانگشاى بصوب خراسان منعطف گشته در نهم ذيقعده مانند روح در بدن و جان در تن بدار السلطنة هراة درآمد و مقارن اينحال جهان ملك مملكت و بعضى ديگر از امراء بلند مرتبت ياغى شده بجزاء اعمال خويش رسيدند تبيين اينمقال آنكه در آنسال خواجه غياث الدين سالار سمنانى كه بمنصب صاحب‌ديوانى مشرف بود آغاز كفايت كرده دفترى مرتب